Over mezelf

Ik ben Laura. Proud millennial mama van twee temperamentvolle zoontjes (2019 & 2022) die in Duitsland via een buikgeboorte op de wereld kwamen, en sinds kort na lange tijd ben ik opnieuw woonachtig in België (in het mooie Waasland).

​​​

Altijd was ik onstuimig, vrijgevochten en creatief, en overal onafhankelijk en zelfvoorzienend. Oorspronkelijk kom ik uit Brasschaat, maar het grootste deel van mijn leven woonde ik in andere landen dan mijn thuisland. En ik paste me overal aan. Tot ik moeder werd in 2019, na een moeilijke zwangerschap en een  traumatische bevalling. Ik bleef een jaar thuis voor ik terugkeerde naar de corporate wereld, waar het weinige dat ik nog in mezelf herkende verder verdween.

In 2022 werd ik terug moeder, na opnieuw een zware zwangerschap en een traumatische bevalling, en zocht ik (eindelijk) hulp. In 2023, zes maanden na de diagnose van een langdurige postpartumdepressie, besliste ik dat ik niet langer mijn bevallings- en postpartumervaringen als onomkeerbare feiten wou aanzien. En terugkeren naar de wereld waarin je moet presteren alsof je geen moeder bent, of moederen alsof je niet ook werkt ging tegen elke vezel in mijn lijf in, dus ik zei de ratrace definitief vaarwel en koos bewust voor een pad waarin ik constructief positieve verandering kon aanbrengen terwijl ik ook nog "mama" kan en mag blijven.

Hiervoor volgde ik een opleiding tot postpartum doula, een pad dat ik sindsdien telkens dieper en breder maak. Zodat ik er kan zijn voor vrouwen, hen zien, horen en dragen in hun matrescence, hun overgang naar het moederschap. Zodat ze in de meest transformatieve fase van hun leven nooit het gevoel hoeven hebben dat ze er alleen voor staan, dat ze niet genoeg doen, of dat ze op welke manier dan ook aan het falen zijn. Zodat ze niet "op" hoeven te zijn.
Dit geldt eveneens voor hun eventuele partner.

De postpartumrealiteit is chaotisch en rauw. Als ik op voorhand geweten had dat tussen de horrorverhalen en de roze wolk zich de werkelijkheid bevond, had ik misschien zachter kunnen zijn voor mezelf. Begripvoller voor al wat mijn lichaam wél deed. Geduldiger met de aanpassing naar de nieuwe realiteit voor iedereen. Vroeger hulp durven zoeken. 

Dus voor mezelf 7 jaar geleden, en voor alle mama's die ik nog mag ontmoeten:

I am part of the change I want to see in the world.